Reżyser: Tadeusz Konwicki
1958
Minimalistyczne, psychologiczne studium dwóch ludzi, którzy spotykają się na bezludnej plaży. On – młody mężczyzna, ona – dojrzała kobieta, oboje noszący ciężar osobistych tragedii i traumy wojennej. Mimo wzajemnej potrzeby bliskości, nie potrafią się ze sobą porozumieć. Ich próby zbliżenia kończą się niepowodzeniem, a fizyczna bliskość nie przełamuje psychicznych barier. Film jest niezwykle statyczny, oparty głównie na rozmowach i ciszy, z minimalną akcją, ukazując dramat samotności, wyobcowania i niemożności nawiązania prawdziwej więzi. Odrzutowce przelatujące nad ich głowami przypominają o koszmarze wojny, który nadal ich prześladuje.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta