Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny

Zygmunt August (Jerzy Zelnik) prowadzi kondukt żałobny z ciałem Barbary Radziwiłłówny (Anna Dymna) z Wawelu do Wilna. Towarzyszy mu anonimowy poeta (Krzysztof Kolberger), a król w drodze wspomina swoje życie: pierwsze małżeństwo z chorą na padaczkę Elżbietą Habsburżanką, spotkanie i romans z Barbarą oraz walkę o jej pozycję wobec rodziny i senatorów. Choć Barbara zostaje koronowana, umiera przedwcześnie, prosząc Zygmunta o pochówek w Wilnie. W ostatniej wizji król widzi ją żywą, w postaci dziecięcej, odplątując z bandaży symboliczne wcielenie ukochanej. Film Janusza Majewskiego to melancholijna, oszczędna w dialogach podróż przez historię, pamięć i miłość, częściowo wykorzystująca sceny ze serialu „Królowa Bona” (1980).