Sanatorium pod Klepsydrą

Film jest poetycką medytacją nad śmiercią i upływem czasu. Józef, mężczyzna odwiedzający sanatorium, gdzie niegdyś przebywał jego zmarły ojciec, zostaje wciągnięty w tajemniczy, surrealistyczny świat wspomnień i wyobraźni. Przenosząc się w czas przeszły, ponownie przeżywa dzieciństwo, powraca do małego żydowskiego miasteczka, wspomina ojca, z którym nigdy się nie porozumiał, oraz niezrealizowaną miłość do Bianki, która odeszła z jego przyjacielem. Jego podróż do przeszłości ujawnia nieuchronność zniszczenia — miasteczko, które kiedyś było pełne życia, teraz pokryte jest nagrobkami, a jego marzenia i próby przywrócenia dawnego porządku napotykają na opór rzeczywistości. W końcu Józef zdaje sobie sprawę, że nie może cofnąć czasu, a wszystkie próby ożywienia utraconych chwil są skazane na niepowodzenie. Film powstał na podstawie opowiadania Brunona Schulza.