Rysopis

Andrzej Leszczyc, niedawno skreślony z listy studentów, wyrusza 1 września do komisji wojskowej. Chociaż większość jego rówieśników stara się uniknąć służby, on zgłasza gotowość do wojska. W domu czeka go kryzys – jego małżeństwo chyli się ku końcowi, a ukochany pies już nie żyje. Przed odjazdem pociągu Andrzej spędza kilka godzin w mieście, spotykając dawnych znajomych i młodą kobietę przypominającą jego żonę. Próbuje zachować pozory zwyczajnego życia, dzwoni do matki, wchodzi w krótkie rozmowy, a wszystko to ukazuje jego poczucie zagubienia. Jedynym momentem, w którym pokazuje szczere pragnienie, jest odpowiedź na pytanie w sondzie ulicznej – chciałby polecieć w kosmos, widząc w tym szansę na coś absolutnego i nieodwracalnego. Film Jerzego Skolimowskiego z 1967 roku to debiut fabularny reżysera i pierwszy obraz serii poświęconej postaci Leszczyca. Składa się z krótkich scen i sytuacji, które pokazują młodego mężczyznę wyobcowanego i niepewnego swojej roli w świecie, pełnego wątpliwości, a zarazem ciekawości życia. W kolejnych filmach – „Bariera”, „Walkower” i „Ręce do góry” – historia bohatera jest kontynuowana.