Persona non grata

Po nagłej śmierci żony polski ambasador w Urugwaju, Wiktor, próbuje pogodzić obowiązki dyplomaty z rozpadem własnego świata. Spotkanie z dawnym znajomym Olegiem, obecnie wpływowym rosyjskim dyplomatą, ożywia w nim podejrzenia o zdradę Heleny i infiltrację środowisk opozycyjnych przez Rosjan. W placówce zaczyna pracę młody konsul Waldemar wraz z żoną Oksaną, a Wiktor – osamotniony i rozchwiany – zaczyna obdarzać ją uwagą, której brak po śmierci żony. W tym samym czasie ambasada prowadzi negocjacje dotyczące zakupu śmigłowców, a Rosjanie są bezpośrednim konkurentem. Gdy pojawiają się sygnały o możliwym wycieku dokumentów, Wiktor zaczyna podejrzewać Oksanę, odkrywa, że robi podwójne kopie i próbuje wyjaśnić swoje wątpliwości z Olegiem na kongresie w Montevideo. Po utracie kolejnych emocjonalnych punktów oparcia ambasador zachowuje się coraz bardziej ekscentrycznie, aż w końcu łamie dyplomatyczne konwenanse i staje się persona non grata.