Reżyser: Kazimierz Kutz
1971
Wzruszająca opowieść osadzona na Śląsku w połowie lat trzydziestych, która splata wątki miłości i walki społecznej. Głównymi bohaterami są Jaś i jego żona, młode małżeństwo z dwójką małych dzieci, którzy prowadzą skromne, ale szczęśliwe życie w trudnych warunkach górniczego regionu. Ich świat zostaje wywrócony do góry nogami, gdy w kopalni, w której Jaś pracuje, zapada decyzja o jej zamknięciu. Wkrótce po ogłoszeniu tej wiadomości wybucha strajk górników, a Jaś i jego koledzy stają do walki o swoje prawa, chcąc zapobiec zamknięciu kopalni. W obliczu brutalnych represji i oporu ze strony niemieckich właścicieli kopalni, górnicy decydują się na strajk głodowy. Choć ich głosy nie docierają do władz, oni nie poddają się i nie ustają w walce. Film łączy liryczną opowieść o miłości Jasia i jego żony z historycznym tłem walki polskich górników o godność i przetrwanie. To również kontynuacja wątków z "Soli ziemi czarnej", pokazująca, jak wielkie były ofiary społecznego zaangażowania w czasach, gdy życie na Śląsku było nierozerwalnie związane z walką o sprawiedliwość i wolność.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta