Powrót wilczycy

Kraków u schyłku XIX wieku. Kamil, poeta i malarz, przygotowuje się do ślubu z młodą i naiwną Krystyną, która nie zna jego prawdziwej natury. Oboje przybywają do pałacu hrabiny Julii – kobiety, która według legend miała straszyć jako wilczyca, zanim zginęła od „świętej kuli”. Zaprasza ich Stefania Ziembalska, kuzynka Kamila. W pałacu mieszkają także córki Ziembalskich, Ania i Iza, guwernantka Ewelina, stara służąca Agata oraz pokojówka Pelasia. Pierwszą noc narzeczeni spędzają w dawnym pokoju hrabiny Julii, przygotowanym specjalnie przez Stefanię. Gdy Krystyna zostaje tam sama, widzi przerażającą postać wilkołaka i doznaje szoku. Wezwany lekarz tłumaczy jej stan strachem przed nocą poślubną. Wkrótce jednak dziewczyna ginie, utopiona podczas kąpieli przez tajemniczą istotę, a wszyscy uznają zbrodnię za dzieło „przeklętej Julii”. Kolejną ofiarą grozy staje się guwernantka Ewelina, a wieczorem Kamila odwiedza Ania. Ku jego przerażeniu dziewczyna zaczyna przemieniać się w wilkołaka. Kamil strzela do niej, po czym odkrywa na łóżku martwe ciało Ani z raną postrzałową. Pożar wywołany przewróconą lampą trawi budynek...