Lekcja martwego języka

Alfred Kiekeritz (O. Łukaszewicz), żołnierz armii austro-węgierskiej, z powodu postępującej gruźlicy trafia pod koniec I wojny światowej do małego galicyjskiego miasteczka. Choć formalnie pełni funkcję miejscowego komendanta, jego dni mijają w obskurnym żydowskim hoteliku, w oczekiwaniu na nieuchronny koniec. Każdy napotkany człowiek i każdy przedmiot nabiera dla niego symbolicznego znaczenia. Otoczony groteskowymi postaciami – od strażnika Moszko (J. Machulski) po leśniczego Szwandę (G. Lutkiewicz) – Alfred pozostaje człowiekiem wyrafinowanym, estetą i kolekcjonerem dzieł sztuki. Nawet dróżniczka, zakochana w nim, nie dorasta do ideału Diany Efeskiej, którego miniaturkę nosi przy sobie. Film jest intymnym studium śmierci i przemijania: obserwacji odchodzącego świata, choroby i przemijającej epoki, w której każda chwila staje się jednocześnie doświadczeniem piękna i nieuchronnego końca.