Życie za życie. Maksymilian Kolbe

Jan (Christoph Waltz), który cudem wydostaje się spod zwałów żwiru podczas pracy w Auschwitz, korzysta z okazji i ucieka z obozu. Pomagają mu miejscowi chłopi, a potem zakonnicy, lecz jego ucieczka prowadzi do tragicznego odwetu: esesmani skazują dziesięciu więźniów na śmierć głodową, a ojciec Maksymilian Kolbe (Edward Żentara) dobrowolnie oddaje życie za jednego z nich. Wstrząśnięty Jan stara się zrozumieć motywy franciszkanina; pracując w klasztornej stolarni, poznaje historię powstania Rycerzy Niepokalanej i charyzmę Kolbego. Po wojnie próbuje odnaleźć rodzinę na Śląsku, a gdy trafia jedynie na dawnych sąsiadów, postanawia dotrzeć do brata mieszkającego na Zachodzie, który pomaga mu zacząć nowe życie. Tymczasem franciszkanie gromadzą świadectwa męczeństwa Kolbego, zmagając się z niechęcią władz i wątpliwościami watykańskimi dotyczącymi charakteru jego ofiary. Gdy Jan Paweł II ogłasza kanonizację Kolbego, Jan – poruszony do głębi – klęka przed telewizorem, odnajdując sens w ofierze, której był mimowolnym świadkiem.