Reżyser: Andrzej Munk
1957
W dwóch nowelach, które składają się na film Andrzeja Munka, wojna traci swój pomnikowy blask i staje się przestrzenią absurdu, przypadku i złudzeń. Pierwsza część śledzi los Dzidziusia Górkiewicza – drobnego cwaniaczka, którego powstanie warszawskie dopada w najmniej bohaterskim momencie. Niespodziewanie staje się łącznikiem między oddziałem Węgrów a dowództwem na Mokotowie, choć jego kondycja moralna i fizyczna daleko odbiega od ideału konspiratora. Druga nowela przenosi nas do oflagu, gdzie polscy oficerowie, ściśnięci w ciasnym baraku, budują swoją ostatnią ostoję tożsamości: mit o brawurowej ucieczce porucznika. W rzeczywistości bohater ich opowieści umiera w ukryciu, ale opowieść okazuje się ważniejsza niż prawda – pozwala przetrwać. Munk, korzystając ze scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego, tworzy film pozbawiony patosu, ironiczny, podszyty czarnym humorem.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta