Prawdziwy koniec wielkiej wojny

Film o tym, jak wojna, choć zakończona, wciąż trwa w umysłach tych, którzy ją przeżyli. Główni bohaterowie – Juliusz, inżynier, który przeżył oboz koncentracyjny, oraz jego żona, Róża – starają się odnaleźć normalność po wojnie, ale ich życie jest nieustannie naznaczone brutalnymi wspomnieniami. Juliusz, który kiedyś był pełen życia, teraz zmaga się z psychologicznymi traumami, które wracają w postaci koszmarów, ataków paniki i bolesnych wspomnień z obozu. Róża, z kolei, staje przed dylematem: lojalność wobec męża, którego stan psychiczny nie pozwala na prawdziwy kontakt, a miłość do mężczyzny, z którym związała się, myśląc, że Juliusz nie przeżył wojny. Film powstał na podstawi opowiadania Jerzego Zawieyskiego, przedstawia historię o ludziach, którzy fizycznie przeżyli wojnę, ale psychicznie zostali jej ofiarami na zawsze. To film o niekończącej się walce z przeszłością, o samotności w związkach, które nie mogą wrócić do poprzedniego stanu, i o nieuchronnym wpływie traumy na ludzkie życie.