Reżyser: Leonard Buczkowski
1946
Film koncentruje się na muzyce, która staje się nośnikiem wspomnień o okupowanej Warszawie. Muzyk, grając na żywo, opowiada repatriantowi z Anglii o realiach wojennej stolicy, przeplatając swoje historie piosenkami. Wśród nich można usłyszeć m.in. „Warszawiankę”, „Dnia pierwszego września”, „Serce w plecaku”, „Rozszumiały się wierzby płaczące”, „Teraz jest wojna” oraz „Siekiera, motyka…”. Dzięki tej muzycznej podróży, film ukazuje Warszawę przez pryzmat mieszkańców, ich pamięci i opowieści, tworząc obraz okupacyjnej rzeczywistości, gdzie dźwięk staje się formą oporu i przetrwania.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta