Reżyser: Andrzej Wajda
1969
Włodek (Z. Malanowicz) żyje w domu, w którym to nie on nadaje ton – jego żona i teściowa sprawują pełną kontrolę nad codziennością, od spraw mieszkaniowych po obowiązki związane z dzieckiem. Teść wycofał się z rodzinnych napięć, obserwując wszystko z dystansu, co dodatkowo podkreśla samotność Włodka we własnym życiu. Zmęczony presją i wiecznym poczuciem niespełnienia, mężczyzna wymyka się na chwilę wolności u boku przypadkowo poznanej studentki polonistyki. Na początku traktuje tę relację jak ucieczkę, okazuje się jednak, że Irena (M. Braunek) nie zamierza odgrywać roli „przygody”. Ma wobec niego plan – chce, by rozwinął się zawodowo i wykorzystał swój talent do pracy z językiem rosyjskim. Włodek szybko odkrywa, że to ostatnia rzecz, jakiej pragnie. Marzenia o karierze nie są jego marzeniami. Wajda, adaptując opowiadanie Janusza Głowackiego, stworzył film będący gorzkim komentarzem do relacji damsko-męskich.
Aby zobaczyć informacje profesjonalne wymagane jest posiadanie konta